تصور کنید؛ شما عینک گوگل زدهاید و برای دویدن میروید و جلوی خود میبینید که چند کیلومتر را طی کردهاید و چقدر تا پایان دویدنتان باقی مانده است. سپس پیامی جلوی شما ظاهر میشود و نیازی به نگاه کردن به تلفن خود ندارید زیرا پیام بلافاصله با یک هشدار ملایم در گوش شما ظاهر میشود. همسرتان میخواهد که فوراً برای شام بیایید. بدون اینکه دویدنتان را قطع کنید، از عینک گوگل میخواهید که برای او پیامی ارسال کند که تا ده دقیقه دیگر اینجا خواهید بود. در واقع، به سمت ماشین خود میروید اما فراموش میکنید که آن را کجا پارک کردهاید. مشکلی نیست، نقشه موقعیت مکانی ماشین بلافاصله جلوی شما ظاهر میشود و تنها کاری که باید انجام دهید این است که به صفحه نمایش عینک خود نگاه کنید و فلش را دنبال کنید. در حال سوار شدن به ماشین هستید که کسی نام شما را صدا میزند. به چهره او نگاه میکنید اما آن را به خاطر نمیآورید. به صفحه نمایش عینک خود نگاه میکنید که چهره فرد را تشخیص داده و نام و آخرین توییتهای او را در توییتر یادداشت میکند. با اعتماد به نفس به او سلام میکنید و از او در مورد شغل جدیدش میپرسید. سپس عذرخواهی میکنید تا اگر دیر کردید، همسرتان روی دیگرش را به شما نشان ندهد. با عجله به خانه میروید و در را باز میکنید و فرزند کوچکتان را میبینید که منتظر شماست و به شما میگوید: «بابا». این اولین باری است که او میگوید «بابا». فوراً، به عینکتان دستور میدهید که ویدیویی ضبط کند تا این خاطرهی شگفتانگیز را ثبت کند و آن را با خانوادهتان به اشتراک بگذارد. حالا وقت شام است.
باحال نیست؟ آیا این داستان واقعاً واقعیت دارد؟ و آیا واقعاً Google Glass قادر به انجام همه این کارها است؟ این فیلم را تماشا کنید تا با برخی از ویژگی های Google Glass آشنا شوید و ببینید این امکان وجود دارد یا نه.
68 نظر