اگر تاریخچه صنعت تلفن همراه را بررسی کنید، متوجه خواهید شد که سفر موتورولا شبیه یک ترن هوایی پر از پیچ و خم‌های تند است. در حالی که برخی معتقدند تلفن‌های هوشمند تنها یک دهه و نیم پیش آغاز شده‌اند، اعتبار واقعی به موتورولا می‌رسد که اولین تماس از طریق تلفن همراه دستی را در سال ۱۹۷۳، به لطف مهندس خود مارتین کوپر، راه‌اندازی کرد. یک دهه بعد، این شرکت DynaTAC 8000X افسانه‌ای خود، اولین تلفن همراه تجاری موجود، را معرفی کرد. از آن لحظه به بعد، این شرکت بر صنعت تسلط یافت، انقلاب کوچک‌سازی را رهبری کرد و طرح‌های نمادینی را خلق کرد که مسیر فناوری را تغییر داد.
از اوج شکوه تا دام تکرار: افول چگونه آغاز شد؟
در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، موتورولا دستگاه‌های نمادینی را معرفی کرد که عمیقاً در ذهن عموم ریشه دواندند، مانند تلفن StarTAC در سال ۱۹۹۶ و RAZR V3 فوق‌العاده باریک و تاشو در سال ۲۰۰۴. تا سال ۲۰۰۶، موتورولا با سهم بازار جهانی تقریباً ۲۱٪، بر این صنعت تسلط داشت و پس از نوکیا در رتبه دوم قرار گرفت. بخش عمده‌ای از این تسلط به سری RAZR نسبت داده می‌شد که بازار را درنوردید و به آمار فروش فوق‌العاده‌ای دست یافت و این شرکت را شکست‌ناپذیر جلوه داد.
اما این موفقیت چشمگیر، یک تله خطرناک را پنهان کرد. موتورولا به جای سرمایه‌گذاری روی نسل‌های کاملاً جدید و پیش‌بینی روندهای آینده، تسلیم راحتی مدل موفق خود شد و شروع به بازیافت همان ایده از طریق نسخه‌های مشتق‌شده مانند PEBL، SLVR و KRZR کرد. در همین حال، رقبا به سرعت به سمت شبکه‌های 3G و توسعه دسته نوظهور گوشی‌های هوشمند، مانند دستگاه‌های بلک‌بری، پیش می‌رفتند، در حالی که موتورولا قادر به ارائه یک جایگزین واقعی نبود که بتواند شور و شوق توده مردم را با همان درخشش RAZR اصلی دوباره زنده کند.
زلزله آیفون و سردرگمی بزرگ
در سال ۲۰۰۷، اپل اولین آیفون را عرضه کرد. اگرچه اپل خود گوشی هوشمند را اختراع نکرد، اما آیفون همه چیز را از ابتدا تعریف کرد: یک صفحه نمایش لمسی بزرگ و تعاملی، یک رابط کاربری انقلابی و یکپارچه و یک محیط نرم‌افزاری آماده برای هزاران برنامه. موتورولا پیش از این تلاش کرده بود با Moto Q که دارای یک صفحه کلید کامل مشابه بلک‌بری بود، وارد بازار شود، اما نتوانست در برابر تغییر اساسی در سلیقه و تقاضای مصرف‌کنندگان به سمت صفحه نمایش‌های لمسی مدرن مقاومت کند.
نتایج برای موتورولا فاجعه‌بار بود؛ فروش تلفن‌های همراه آن سقوط کرد و بخش تلفن همراه وارد چرخه‌ای از ضررهای مالی سنگین شد. سهم بازار جهانی آن از اوج ۲۱.۱ درصد در سال ۲۰۰۶ به تنها ۸.۷ درصد در سال ۲۰۰۸ کاهش یافت و سپس در سال ۲۰۰۹ به سقوط آزاد خود ادامه داد و به تنها ۴.۸ درصد رسید. در حالی که اپل همچنان با آیفون ۴ جهان را خیره می‌کرد و سامسونگ امپراتوری خود را با سری گلکسی S بنا می‌نهاد، موتورولا خود را از رقابت خارج یافت و همین امر باعث شد سانجی جا در سال ۲۰۰۸ برای بازسازی کامل این بخش و نجات هرچه بیشتر آن منصوب شود.
مسیر بهبودی: قمار اندروید و بازگشت
بخش موبایل در سال ۲۰۰۹ تصمیم مهمی برای کاهش هزینه‌ها، ساده‌سازی خط تولید پیچیده تلفن‌ها و از همه مهم‌تر، پذیرش کامل سیستم عامل اندروید گرفت. این شرکت گوشی CLIQ را عرضه کرد و سپس به دنبال آن، گوشی محبوب Motorola Droid (که در سطح جهانی با نام Milestone شناخته می‌شود) را عرضه کرد که با تحسین گسترده منتقدان روبرو شد و از نظر بررسی‌های فنی، بهترین گوشی اندرویدی زمان خود محسوب می‌شد. این امر به موتورولا کمک کرد تا در سه ماهه آخر سال ۲۰۰۹ حدود دو میلیون گوشی اندرویدی عرضه کند و تا پاییز ۲۰۱۰ به اولین سود سه ماهه خود در بیش از سه سال گذشته دست یابد، به طوری که کل فروش گوشی هوشمند در آن سال از ۱۳.۷ میلیون دستگاه فراتر رفت.
تغییرات چشمگیری رخ داد و بخش تلفن همراه در سال ۲۰۱۱ به یک شرکت مستقل به نام موتورولا موبیلیتی تفکیک شد، پیش از آنکه گوگل در سال ۲۰۱۲ آن را برای بهره‌مندی از حق ثبت اختراعاتش خریداری کند و سپس مالکیت آن در سال ۲۰۱۴ به لنوو منتقل شود. این برند تحت نام لنوو، تا سال مالی ۲۰۱۸/۲۰۱۹ سودآوری جهانی خود را دوباره به دست آورد و نام افسانه‌ای RAZR را احیا کرد، اما این بار به عنوان یک گوشی هوشمند تاشو در سال ۲۰۲۰، و این شرکت رکورد درآمد را در سال مالی ۲۰۲۴/۲۰۲۵ ثبت کرد، که ثابت می‌کند این غول کلاسیک هنوز چیزهای زیادی برای ارائه به علاقه‌مندان به فناوری دارد.
منبع:
8 نظر