Stel je voor; je draagt Google Glass en gaat hardlopen en je ziet voor je hoeveel kilometer je hebt afgelegd en hoeveel je nog moet wachten tot je klaar bent met hardlopen. Dan verschijnt er een bericht voor je en je hoeft niet op je telefoon te kijken, want het bericht verscheen meteen met een zachte waarschuwing in je oor. Je vrouw wil dat je meteen komt eten. Zonder je hardloopsessie te onderbreken, vraag je Google Glass om haar een bericht te sturen dat je er over tien minuten bent. Je gaat inderdaad naar je auto, maar je bent vergeten waar je hem hebt geparkeerd. Geen probleem, er verschijnt meteen een kaart met de locatie van de auto voor je en het enige wat je hoeft te doen is naar het scherm van je bril kijken en de pijl volgen. Je staat op het punt in de auto te stappen en hoort iemand je naam roepen. Je kijkt naar zijn gezicht, maar je kunt het je niet herinneren. Je kijkt naar het scherm van je bril, die het gezicht van de persoon herkent en zijn naam en laatste tweets op Twitter noteert. Je begroet hem vol vertrouwen en vraagt hem naar zijn nieuwe baan. Dan verontschuldig je je, zodat je vrouw je niet de andere kant laat zien als je te laat bent. Je rent naar huis, doet de deur open en ziet je kindje op je wachten. Hij zegt: "Papa." Dit is de eerste keer dat hij "Papa" zegt. Je bestelt meteen je bril om een video op te nemen om deze mooie herinnering vast te leggen en met je familie te delen. Nu is het tijd voor het avondeten.
Is dat niet gaaf? Is dit verhaal echt waar? En kan Google Glass dat allemaal echt? Bekijk deze video om meer te weten te komen over enkele functies van Google Glass en om te zien of dit mogelijk is of niet.
68 opmerkingen