Apple is het bedrijf dat de wereld heeft laten zien wat elegant design is en hoe technologie kan veranderen van louter statische apparaten in kunstwerken die we met trots tentoonstellen. Van de iPhone en iPad tot de Apple Watch en Vision Pro, Cupertino heeft de norm gezet waar concurrenten moeite mee hebben om bij te blijven. Maar zelfs genieën maken fouten, en de geschiedenis van Apple is niet alleen een aaneenschakeling van schitterende successen en iconische lanceringen; er zijn ook een aantal ontwerpblunders die je doen afvragen: "Wat hadden ze in vredesnaam gebruikt toen ze dat goedkeurden?"
Het begin van de problemen: de Apple III-computer.
In 1980 wilde Apple de zakelijke markt domineren met de Apple III, maar de obsessie met design leidde tot een ramp. Steve Jobs stond erop dat het apparaat geen koelventilatoren zou hebben, omdat hij een hekel had aan lawaai. Het resultaat? De machine raakte zo oververhit dat de geheugenchips letterlijk uit hun sockets sprongen!
De oplossing die Apple destijds voorstelde was zowel lachwekkend als tragisch: gebruikers moesten het apparaat ongeveer 10 cm van het bureau tillen en het vervolgens laten vallen, in de hoop dat de impact de chips weer op hun plaats zou drukken. Dit betekende Apple's eerste grote commerciële nederlaag, veroorzaakt door slechte koeling, hoge prijzen en softwarefouten.
Hockeypuckmuis
De iMac G3 was een revolutie die Apple met zijn kleurrijke, transparante ontwerp van een faillissement redde, maar de bijbehorende muis was een nachtmerrie: een lust voor het oog, maar pijnlijk voor de hand. De muis was perfect rond, waardoor het lastig was om de richting ervan op de tast te bepalen zonder ernaar te kijken.
Gebruikers uitten felle kritiek op de slechte ergonomie van deze muis, omdat deze te klein en onnauwkeurig was. Dit deed Apple later inzien dat vorm nooit ten koste mag gaan van functie, een les die het bedrijf in latere producten soms lijkt te zijn vergeten.
Power Mac G4 Cube-computer
Dit apparaat is een waar kunstwerk, een zwevende glazen kubus die rechtstreeks uit de toekomst lijkt te komen. Maar achter deze schoonheid schuilden fatale gebreken. Ten eerste was het onbetaalbaar (1799 dollar) zonder professionele prestaties te leveren, en ten tweede begonnen er snel scheuren te verschijnen in de transparante acryl behuizing.
Apple probeerde het probleem te rechtvaardigen door te beweren dat het simpelweg "vormlijnen" waren die tijdens het productieproces waren ontstaan, maar gebruikers waren niet overtuigd. Het apparaat miste bovendien de uitbreidingsmogelijkheden die professionals nodig hadden, wat ondanks de vele designprijzen die het won, leidde tot een commerciële mislukking.
De Macintosh-tv
Jaren voordat Apple TV bestond, probeerde Apple in 1993 al de computer en de televisie in één apparaat te combineren. Het idee was gedurfd, maar de uitvoering was vreemd; het apparaat kon niet beide taken tegelijk uitvoeren! Je moest óf de Mac gebruiken óf televisie kijken, en dat kon niet.
Door de trage prestaties, het matige scherm en de hoge prijs verkocht Apple slechts 10 exemplaren voordat het product uit de handel werd genomen. Het was een schoolvoorbeeld dat het combineren van twee werelden niet per se het beste van beide werelden garandeert.
Het antenneschandaal rond de iPhone 4 (Antennagate)
De iPhone 4 wordt beschouwd als een van Apple's mooiste telefoons ooit, maar het ontwerp, waarbij het metalen frame tevens als antenne fungeerde, was een ontwerpfout. Wanneer de telefoon op een bepaalde manier werd vastgehouden (bijvoorbeeld door de opening in de linkeronderhoek af te dekken), verzwakte het signaal of viel het volledig weg.
Het beroemde antwoord van Steve Jobs was destijds: "Houd het gewoon niet zo vast!" Apple werd later gedwongen om gratis beschermhoesjes te verstrekken om het probleem op te lossen en leerde een harde les over hoe antennes in metalen ontwerpen geïntegreerd moeten worden.
MacBook "vlinder" toetsenbord
In haar streven om MacBooks zo dun mogelijk te maken, bedacht Apple het 'vlinder'-toetsmechanisme. Het resultaat? Een extreem kwetsbaar toetsenbord, waarbij een enkel stofje een toets volledig onbruikbaar kon maken. Bovendien was het typen onprettig vanwege de korte toetsaanslag.
Dit ontwerp kostte Apple miljoenen dollars aan rechtszaken en gratis reparatieprogramma's, en de beproeving eindigde pas in 2020 toen Apple eindelijk terugkeerde naar het traditionele en betrouwbare "schaarmechanisme".
Magic Mouse 2 en Charging Turtle
Deze muis is het onderwerp van talloze internetmemes. Hoewel hij er van bovenaf ongelooflijk strak uitziet, heeft Apple ervoor gekozen om de oplaadpoort aan de onderkant te plaatsen! Dit betekent dat je hem, als je hem wilt opladen, moet omdraaien als een dode schildpad, waardoor hij tijdens het opladen volledig onbruikbaar is.
Het is een vreemde ontwerpkeuze waarbij uiterlijke esthetiek belangrijker is dan eenvoudige logica. In plaats van de poort aan de voorkant te plaatsen voor gebruik als bedrade oplaadpoort, hield Apple vast aan deze belachelijke opstelling die tot op de dag van vandaag wordt gebruikt.
Mac Pro 2013: “De prullenbak”
Toen Phil Schiller de cilindervormige Mac Pro onthulde, zei hij naar verluidt: "We kunnen niet meer innoveren, hè?" Maar de innovatie ging hier de verkeerde kant op. Het ontwerp was klein en gestroomlijnd, maar het bracht Apple in een "thermische hoek" waaruit geen ontsnapping mogelijk was.
Het apparaat was niet door gebruikers aanpasbaar en naarmate grafische processors zich ontwikkelden, kon het cilindrische ontwerp de moderne componenten niet meer koelen, waardoor Apple uiteindelijk in 2019 terug moest keren naar het traditionele (raspachtige) ontwerp.
Mac Pro-wielen voor $700!
Als je dacht dat de aanschaf van een dure Mac Pro het einde was, dan heeft Apple nog een verrassing in petto: een set wielen om de machine te verplaatsen voor maar liefst $699! Ja, de prijs van een smartphone voor vier metalen wielen. Het echte drama is niet alleen de prijs, maar ook het ontwerp; deze wielen hebben niet eens remmen!
Dit betekent dat uw werkstation, dat duizenden dollars kost, kan omrollen en tegen de muur kan botsen als uw bureau niet perfect waterpas staat. Het is een product dat zowel qua prijs als qua praktische bruikbaarheid het toppunt van arrogantie belichaamt.
Andere rampen: van Pippin tot AirPower
De lijst gaat verder met onder andere de Pippin-gameconsole die het aflegde tegen de PlayStation, de eerste generatie Apple Pencil die vreemd genoeg oplaadt door hem in de iPad-poort te steken als een radioantenne, en de derde generatie iPod Shuffle waarvan Apple alle knoppen verwijderde en je tot een gevangene van hun eigen koptelefoon maakte.
En laten we AirPower niet vergeten, de oplaadmat die Apple beloofde maar twee jaar later volledig annuleerde omdat het het oververhittingsprobleem van de oplaadspoelen niet kon oplossen. Deze mislukkingen herinneren ons eraan dat Apple, ondanks al zijn grootsheid, een bedrijf is dat door mensen wordt geleid, en mensen maken fouten, vooral wanneer ze het wiel opnieuw proberen uit te vinden (of het voor 700 dollar verkopen!).
Bron:
4 opmerkingen